Sual: Sünnet ile farz veya farz ile sünnet arasında konuşmak, duâ etmek, tesbîh çekmek, Kur’ân okumak bid’at midir? Sabahın sünnetini evinde kılıp gelen kimse, câmide, tesbîhini alıp kelime-i tevhîd veya salevât-ı şerîfe okuyamaz mı? Okusa veya konuşsa ne olur?

CEVAP
(Merâkıl-felâh)ın Tahtâvî hâşiyesinin tercümesi olan Ni’met-i İslâm kitâbının (Nâfile Namazlar) kısmında deniyor ki: (Farzla sünnet veya sünnetle farz arasında konuşmak sünneti iskât etmez. Lâkin sünnetin sevâbını azaltır.

Alâ kavlin sünnet sâkıt olmakla iâde olunur. Tahrîmeye münâfi olan her amel dahî böyledir, yanî konuşmak gibidir.) Aynı ifâde (Dürr-ül-muhtâr)da da vardır. Esah olan kavil, sünnet kabûl olmaz, evvelki sünneti tekrar kılmak lâzımdır. Bu ifâde (Dürr-ül-muhtâr)ın arabî aslının 457, bazı baskılarında 711. sayfasındadır.

Türkçe tercümesinin de 3. cild 40 ve 41. sayfasındadır. İbni Âbidîn hazretleri, (Dürr-ül-muhtâr)ın ifâdesini açıklarken, her türlü okumaların da bu hükme girdiğini bildirmektedir. Şu hâlde, sünnet ile farz arasında duâ, sûre veya üç ihlâs okumamalıdır. Hele bunu âdet hâline getirmek bid’attır. İbâdetlere ilâve yapmak dîni değiştirmek olur.

Hadîs-i şerîfte, (İbâdetleri bizim gibi yapmıyan bizden değildir) buyuruluyor. Peygamber efendimiz nasıl ibâdet etmişse, mezhebimiz bunu nasıl bildirmişse, o şekilde ibâdet edilir. (Şunu da yapalım, ötekini de ilâve edelim) demek, dinde reform olur. Aslâ câiz olmaz. Sünnet ile farz arasında bir şey okumanın sünneti iskât [iptal] edeceği (Bahr-ür-râık)ta da yazılıdır.

Sabahın sünnetini evinde kılıp gelen kimse, câmiye gelince, konuşmaz, sesli olarak bir şey okumaz. Dudağını kıpırdatmadan kalbinden kelime-i tevhîd okuyabilir veya tefekkür eder. Eğer kazâ namazı varsa, kazâ namazı kılar. Kur’ân-ı kerîm okunuyorsa dinler.